Okul Şiiri, Okul ile ilgili şiirler

78 0
Sponsorlu Bağlantılar
Okul hakkında şiirler, okul ve öğretmen ile ilgili şiir, okulla ilgili kısa şiirler, okul sevgisi hakkında en güzel şiirler, okula gitmek ile ilgili en iyi şiirler kısa, etkileyici okul şiirleri, okuma sevgisi ve okumanın önemi hakkında şiir, okula gitmenin önemi ve gerekliliği hakkında şiir, çocuk ve okul şiiri
OKULA HAZIRLIK
Sabah erken kalkarım,
Elimi ,yüzümü yıkarım.
Kahvaltımı yaparım.
Dişimi fırçalarım.

Çantamı düzenlerim.
Önlüğümü giyerim.
Hoşça kal enne derim.
Ellerinden öperim.

O da beni kucaklar.
Sevip okşayıp koklar.
Yanağımdan öperek,
Beni okula yollar.

Müfit AKSAKAL

Okul Yılları
Yaz sezonunun sonu , okulların açılışı
Nefsimi zorluyor günlerin zamansız akışı
Mahcup hale düşürüyor insanların dıştan bakışı
Zonklatıyor beynimi bu cevapsız soruların tırmanışı

Bir yanda ev derdi öbür yanda okul
Alnımıza yazılmış bağrı yanık yoksul
Pantolon Rus üzerinde ise yırtık çul
Rüzgar önüne katmış.. Emri ise .. Savrul

Derken bir gecekondu bulduk
En güzel ev diye buraya kurulduk
Geceleri bir döşeğe İsa ile yumulduk
Çatırtı sesini ninni sanarak

Günler su gibi akıyor biz ise perişan
Ölümle burun burunayız her an
Emir Allah’tan ama tedbir almadık baştan
Şükrettik halimize bizden kötülere baktığımız zaman

Soğuğa direncimiz kalmıyor yeniliyoruz
Sıcağı hayal ederek geceyi gündüze katıyoruz
Yürekte ki ağıdı kalemle satıra döküyoruz
Kuru bir ekmeği üç vakit yediğimiz zaman

Tavan taban arası üç metre ısıtmak mümkün değil
Duvarlarda baştan başa yarıklar, soğuğa delil
Yaşamı bıraktık bir tarafa , çekiyoruz zelil
Sıcak yemeğe hasret kaldığımız zaman

Boynumuz bükük, diller ağıt okuyor
Ağzımızdan acılar matemler kokuyor
Evin her köşesi ölüme imza atıyor
Sabahı kuşlardan önce ettiğimiz zaman

Bir demlik çayı iki gün içeriz
Keser yarmaz peynire her gün talimiz
Dertlerin bir gün bitmesini dileriz
Gözyaşlarımızla vücudumuzu ıslattığımız zaman

Cepte para yok ev ise bomboş
Sigara içe içe oluyoruz sarhoş
Dışa yine görünürüz safa, hoş
Cam yerine karton taktığımız zaman

Bahar geldi yine donumuz açılmadı
Zaten gülmek denilen şey bizde kalmadı
Bedenimiz soğuktan sakatlandı
Baharı yağmur damlalarıyla ettiğimiz zaman

Baharla birlikte gevşemeye başladık
İnsanlar tarafından hep aşağılandık
Bir sene içinde epeyce yaşlandık
Evde kuru bir yer kalmadığı zaman

Damlalar böler rüyamızı mahvı perişanız
Evin bir tarafı çökmüş hala biz yataktayız
Yaşam sürüyor ama biz bataktayız
Kabuslu rüyaları hayra yorduğumuz zaman

İşte hayat anlatmakla bitmez
Kimse halimizden hiç bir şey bilmez
Gözyaşımız hiç mi hiç dinmez
Bir gün felek bize de güler dediğimiz zaman

Musa yazmakla dökemez içini
Konuşamaz haldeyim kesmişler dilimi
Her zaman çalarlar dert zili mi
Sabret bu da geçer dediğimiz zaman

Ulan kalem yeter yazdın
Fermanın la mezarımı kazdın
Bir zamanlar benim için sazdın
Yazmaya hasret kaldığım zaman

Musa Kerim Karakaş

okul

Okula mecbur gidecez
Yeni şeyler öğrenecez
Öğretmenimizi severiz
Dersi iyi dinleriz

Okul çok önemlidir
Geleceğimiz için bir rehberdir
Kim istemez iyi bir gelecek
Okula herkes gidecek

OKUL YOKTU


OKUL YOKTU

Benim çalıştığım köyde okul yoktu.
Okulsuz köyde öğretmendim ben.
Çalışkan öğrencilerim çoktu,
Onlara,acıları bal etmeyi öğrettim ben.
Camları olmayan bir ahıldı okulum,
Deliklerine naylon taktığım cam yerine.
Bilgiye susamış çocuklarım vardı,
Loş ışıklar altında çalışan.
Ayaklarında çorabı olmayan.
Saçları dağınık.
Ama gözleri ışıl,ışıl parlayan.
Çanta nedir bilmezdi onlar.
Defter onlar için cevherdi.
İki sanitmetre kalıncaya kadar atmazdı kalemini.
Sevgiyle bakardı gözleri,
Öyle güzel,öyle güzeldi ki özleri.
Kar altında kalırdı bazen okulum,
Bir patika açılırdı kapıya.
Şiddetli kışlar aylarca sürerdi.
Sevdim ben köyümü,
Köyümün tüm insanlarını.
Dağ başında, terkedilmiş köyümü.
Yol yok,su yok,ışık yok.
Yakacağımız tezekti.
Dokuz saatte ulaşılırdı Tekman’a,
Yıl bindokuzyüzaltmışsekiz,
Bu gün hala özlüyorum onları.
O köyün adı KURUCA,
İnsanları pak ve DURUCA.

24.11.2011
Adil ÜREKSOY
’’Adil’ce’’

 

OKUL VE ÖĞRETMEN

“Bilenlerle bilmeyenler bir olur mu?”
Cahillere göre üstündür o kullar…
Bundan öğretmenlerin eli öpülür,
Bunun için yapılır bütün okullar…

E.Ş

Ekrem Şama (ekremsama)
OKUL YOLU

sabahları çayın buharından belki
nemli hafiften odanın içi…
yataktan çabuk kalkılır
radyonun sesi biraz daha yükseltilir
ama uyumaya ayakta devam edilirdi

henüz yanmıştı soba
odun aleviydi sesi
el yüz yıkandıktan sonra
işin zor kısmı biterdi

bir de giydiklerini sırtında ısıtmaya çalışmak vardı
daha bir mahmurlaşıp oturulurdu sofraya
dışarısı kış kıyamet
durağa yürünecek
otobüs beklenecek
dünya kadar yol gidilecek
hele de sınav varsa
annemin koynuna girip
beni kimselere verme diye ağlayasım gelirdi yaaaa…
serde erkeklik… ağlamak ayıp…

okulun bahçesinde
aydınlanmamış hava okula varana kadar
bahçeye girerken ürperirsin
tek sen olursun

sonra değişmeyen bir sırayla
gelirdi arkadaşlar
anlatılmaz bir hüznü yükleyip çantalarına
ve üşürsün… çok üşürsün…
hâla da üşürsün..
buz tutar elin… ayakların.. burnun…

neden sonra farkeder hizmetli seni
alır içeri…
kantinin yanındaki kalorifere
hüküm yemiş suçlu gibi…

ŞAHBEYİT
FATİH ŞAHİN IŞIK

” çALINTI :)

 

fatih şahin ışık (acemisahin)
OKULUM
Dün yanından geçtim
Sessizce.
Havanı kokladım
Özlemle.
Bir ışık aradım
Pencerelerinde.
En verimli yıllarım
Güzel anılarım.
Kapalıydın yıllardır
Sanki bana dargın.
Çiçeklerin solgun
Bakımsız ağaçların.
Nerde kuşların?
Dallarda sincapların.
Temelinde sevgi vardı
Muhabbet çatında.
Eğitimdi hedefimiz
Son zilin çaldığında.
Usulca giriyorum kapından
Heyecanlıyım titriyorum.
Sanki oradaymış gibi
Bahçıvan Mehmet Amcaya,
Cıvıl cıvıl öğrencilerime
Günaydın diyorum.
Koşup yanıma gelecekler
Öğretmenim diyecekler,
Umuduyla bekliyorum.
Ne güzel günlerdi
Yazı kışı baharıyla.
Sınavı gezisi acısıyla tatlısıyla
Saklısın anılarımda…
OKULLUM BENİM
Seni kucağıma vermelerini beklerken,
‘’Oğluma’’ diye yazdığım,
Kokunu hissederek,
Sevgini zevk ederek yaşadığım,
Emeklemenle mutlu olup,
Baba demenle coştuğum,
Derin bir üzüntüyle,
‘’Kreşli yıllar’ satırlarında andığım,
Günler çabuk geçti.
Bir, iki, üç, dört derken,
Kutladığımız doğum günlerinin,
Yedi olduğunu fark ettim,
Düşündüm maziyi,
Babaannenin;
‘’Acaba okula gittiğini görür müyüm? ’’
Diye kendi kendine sorduğu soru,
Ve peşinden;
‘’Yok, yok göremem’’ cevabı,
Aklıma geldi, hüzünlendim.
Doğru göremedi,
Ama eminim ki hissetti,
Hani ufuklara bakarak,
Bayrağı çıkardığın günkü,
Gururumu hissettiği gibi,
Tanrıya açılan minik ellerinle,
Ettiğin duaları duyduğu gibi duydu.Aramaya başladık,
Hangisi, nereye diye,
Günlerce araştırdık,
Sonunda Ayten-Şaban Diri isimli,
İki iyi insanın yaptırdığı,
Okulda karar kıldık,
Kayıt faslını atlattık,
Malzemelerini tamamladık,
Okul önlüğünü aldık,
Yola koyulduk bir sabah vakti,
Okuluna vardık.

Anne ve babaları ellerinden tutmuş,
Birer, birer geldiler,
Çantaları çeşitli,
Yakalıkları farklı,
Ayakkabıları değişik ama,
Önlükleri maviydi,
Hangi kumaştan olduğu bilinmez,
Fakat ruhları zevkliydi,
Toplanmışlardı tüm öğrenciler,
Sınıfını bulduk,
1-B, 177,
OKULLUM BENİM…!

Okul bahçesinde toplandınız,
Sıra, sıra,
Sıraların içinde seyrettim seni,
İstiklal marşının ilk kıtasını,
Söylemeni dinledim,
Körpe dudakların sevinç,
Güzel gözlerin umut doluydu,
Ne olacağını bilmeden,
Bekliyordun,
OKULLUM BENİM…!

Okul müdürünüz konuştu,
Ellerinizde Türk bayrakları,
Onuncu yıl marşını söylerken,
Büyük sınıfların,
Hoş geldiniz, hoş geldiniz,
Cümleleri duyuldu,
Gururla el sallıyordun,
OKULLUM BENİM…!

Ne güzeldi bilemezsin,
Yeniden yaşamak,
Evladının nezdinde maziyi,
Aklıma öğretmenlerim geldi,
Bana harfleri öğreten,
Kulu kölesi olduklarım,
Onların gözleriyle de baktım sana,
Dolan gözlerimde pus,
Yanan yüreğimde hasret,
Düşen damlalarım da,
Gurur vardı.
OKULLUM BENİM…!

Sınıfına götürdük seni,
Öğretmenine teslim ettik,
İstikbalin seni beklediği,
Minicik sıralarda ilk kez oturdun,
Yeni arkadaşların,
Yeni bir öğretmenin olmuştu,
Bizim heyecanımız yeni başlarken,
Senin heyecanın sukut bulmuştu,
İnan ki her şey,
Çok ama çok güzel olmuştu.
OKULLUM BENİM…!

Bekledim ilk servis günü,
Gizlice takip ettim seni,
Sınıfa girişini, yerine oturuşunu,
Sessizce seyrettim,
Taşımaya çalıştığın çanta,
Boyundan büyük kalıyordu,
İlk okula gitme faslını,
Başarmıştın.
OKULLUM BENİM…!

Çabuk öğren, tekrar et;
Türküm, doğruyum, çalışkanım,
Yasam; büyüklerimi saymak,
Küçüklerimi sevmektir.
Ülküm yükselmek, ileri gitmektir,
Varlığım TÜRK varlığına,
Armağan olsun.

Hayalim,
Ümidim,
Beklentilerim,
İstikbal durağım,
OKULLUM BENİM…!
OKULLUM BENİM…!

Rafet Haznedar


OKULA BAŞLAYINCA
Okula gitmeden önce
Elime alıp okşar,
Severdim kitapları.
Ben sayfalara bakardım,
Sayfalar bana.
Sadece
Resimlerle konuşurdum.
Okula başlayınca
Harflerle tanıştım;
Büyükleri, küçükleri varmış,
Sayıları yirmi dokuz kadarmış.
Yirmi dokuz kardeşin
Ayrı ayrı adı varmış:
Merdiven gibi olan A,
Gözlük gibi olan B…
Ben onları tanıyınca,
Bütün kelimeleri ettim sobe.Bestami YAZGAN

OKULSUZ KIZLARIN

( Şiirin Hikayesini Görmek İçin Tıklayın )

 

Elinde çapası,
Belinde torbası,
Kalbinde yaması,
Kalemdir rüyası;
Okulsuz kızların.

Cebinde kimlik yok !
Tarlada işi çok,
Yetmez midesi tok,
Lokması hançer, ok;
Okulsuz kızların.

Olmadı sırası,
Bakacak tahtası,
Dantelli yakası,
Çalışma masası;
Okulsuz kızların.

Tükendi mecali,
Hüzündür mahali,
Kırıktır hayali,
Umutsuzdur hali;
Okulsuz kızların.

Sınavı hayattır,
Karnesi hasattır,
Kalemi oraktır,
Annesi ağlaktır;
Okulsuz kızların.

Serhat ERTAŞ


OKULDAN GEÇER

Karanlık dünyanın aydınlık yolu,
Ben beni bileli okuldan geçer.
Zenginin fakire uzanan kolu,
Ben beni bileli okuldan geçer.

Vicdani rahatlık tertemiz duygu,
Yıllarca dillerden düşmeyen övgü,
Küçüğün büyüğe duyduğu saygı,
Ben beni bileli okuldan geçer.

Bir de düşünelim olmasa okul,
Devre dışı kalır insanda akıl,
Dünyada okulsuz olmaz bunu bil,
İcraat ve icat okuldan geçer.

Yediden yetmişe okumak gerek,
Aman demeyesin neme ne gerek,
Cahile cahilsin cahil diyerek,
Unutma yarınlar okuldan geçer.

Kimse karşı koyamaz ki ilime,
Orda öğretirler binbir kelime,
Veysel,sade çare yoktur ölüme,
Çözülmez sorunlar okuldan geçer.

veysel şimşek (veyselsimsek41)
OKULA BAŞLAYINCA

Okula gitmeden önce
Elime alıp okşar,
Severdim kitapları.
Ben sayfalara bakardım,
Sayfalar bana.
Sadece
Resimlerle konuşurdum.

Okula başlayınca
Harflerle tanıştım;
Büyükleri, küçükleri varmış,
Sayıları yirmi dokuz kadarmış.
Yirmi dokuz kardeşin
Ayrı ayrı adı varmış:
Merdiven gibi olan A,
Gözlük gibi olan B…
Ben onları tanıyınca,
Bütün kelimeleri ettim sobe.

Bestami YAZGAN

 

 

Sponsorlu Bağlantılar

Yorum Yapılmamış --> "Okul Şiiri, Okul ile ilgili şiirler"

Yorum Yaz

E-posta hesabınız yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Current ye@r *