24.04.2014

    Okul Şiiri, Okul ile ilgili şiirler

    Okul hakkında şiirler, okul ve öğretmen ile ilgili şiir, okulla ilgili kısa şiirler, okul sevgisi hakkında en güzel şiirler, okula gitmek ile ilgili en iyi şiirler kısa, etkileyici okul şiirleri, okuma sevgisi ve okumanın önemi hakkında şiir, okula gitmenin önemi ve gerekliliği hakkında şiir, çocuk ve okul şiiri
    OKULA HAZIRLIK
    Sabah erken kalkarım,
    Elimi ,yüzümü yıkarım.
    Kahvaltımı yaparım.
    Dişimi fırçalarım.

    Çantamı düzenlerim.
    Önlüğümü giyerim.
    Hoşça kal enne derim.
    Ellerinden öperim.

    O da beni kucaklar.
    Sevip okşayıp koklar.
    Yanağımdan öperek,
    Beni okula yollar.

    Müfit AKSAKAL

    Okul Yılları
    Yaz sezonunun sonu , okulların açılışı
    Nefsimi zorluyor günlerin zamansız akışı
    Mahcup hale düşürüyor insanların dıştan bakışı
    Zonklatıyor beynimi bu cevapsız soruların tırmanışı

    Bir yanda ev derdi öbür yanda okul
    Alnımıza yazılmış bağrı yanık yoksul
    Pantolon Rus üzerinde ise yırtık çul
    Rüzgar önüne katmış.. Emri ise .. Savrul

    Derken bir gecekondu bulduk
    En güzel ev diye buraya kurulduk
    Geceleri bir döşeğe İsa ile yumulduk
    Çatırtı sesini ninni sanarak

    Günler su gibi akıyor biz ise perişan
    Ölümle burun burunayız her an
    Emir Allah’tan ama tedbir almadık baştan
    Şükrettik halimize bizden kötülere baktığımız zaman

    Soğuğa direncimiz kalmıyor yeniliyoruz
    Sıcağı hayal ederek geceyi gündüze katıyoruz
    Yürekte ki ağıdı kalemle satıra döküyoruz
    Kuru bir ekmeği üç vakit yediğimiz zaman

    Tavan taban arası üç metre ısıtmak mümkün değil
    Duvarlarda baştan başa yarıklar, soğuğa delil
    Yaşamı bıraktık bir tarafa , çekiyoruz zelil
    Sıcak yemeğe hasret kaldığımız zaman

    Boynumuz bükük, diller ağıt okuyor
    Ağzımızdan acılar matemler kokuyor
    Evin her köşesi ölüme imza atıyor
    Sabahı kuşlardan önce ettiğimiz zaman

    Bir demlik çayı iki gün içeriz
    Keser yarmaz peynire her gün talimiz
    Dertlerin bir gün bitmesini dileriz
    Gözyaşlarımızla vücudumuzu ıslattığımız zaman

    Cepte para yok ev ise bomboş
    Sigara içe içe oluyoruz sarhoş
    Dışa yine görünürüz safa, hoş
    Cam yerine karton taktığımız zaman

    Bahar geldi yine donumuz açılmadı
    Zaten gülmek denilen şey bizde kalmadı
    Bedenimiz soğuktan sakatlandı
    Baharı yağmur damlalarıyla ettiğimiz zaman

    Baharla birlikte gevşemeye başladık
    İnsanlar tarafından hep aşağılandık
    Bir sene içinde epeyce yaşlandık
    Evde kuru bir yer kalmadığı zaman

    Damlalar böler rüyamızı mahvı perişanız
    Evin bir tarafı çökmüş hala biz yataktayız
    Yaşam sürüyor ama biz bataktayız
    Kabuslu rüyaları hayra yorduğumuz zaman

    İşte hayat anlatmakla bitmez
    Kimse halimizden hiç bir şey bilmez
    Gözyaşımız hiç mi hiç dinmez
    Bir gün felek bize de güler dediğimiz zaman

    Musa yazmakla dökemez içini
    Konuşamaz haldeyim kesmişler dilimi
    Her zaman çalarlar dert zili mi
    Sabret bu da geçer dediğimiz zaman

    Ulan kalem yeter yazdın
    Fermanın la mezarımı kazdın
    Bir zamanlar benim için sazdın
    Yazmaya hasret kaldığım zaman

    Musa Kerim Karakaş

    okul

    Okula mecbur gidecez
    Yeni şeyler öğrenecez
    Öğretmenimizi severiz
    Dersi iyi dinleriz

    Okul çok önemlidir
    Geleceğimiz için bir rehberdir
    Kim istemez iyi bir gelecek
    Okula herkes gidecek

    OKUL YOKTU


    OKUL YOKTU

    Benim çalıştığım köyde okul yoktu.
    Okulsuz köyde öğretmendim ben.
    Çalışkan öğrencilerim çoktu,
    Onlara,acıları bal etmeyi öğrettim ben.
    Camları olmayan bir ahıldı okulum,
    Deliklerine naylon taktığım cam yerine.
    Bilgiye susamış çocuklarım vardı,
    Loş ışıklar altında çalışan.
    Ayaklarında çorabı olmayan.
    Saçları dağınık.
    Ama gözleri ışıl,ışıl parlayan.
    Çanta nedir bilmezdi onlar.
    Defter onlar için cevherdi.
    İki sanitmetre kalıncaya kadar atmazdı kalemini.
    Sevgiyle bakardı gözleri,
    Öyle güzel,öyle güzeldi ki özleri.
    Kar altında kalırdı bazen okulum,
    Bir patika açılırdı kapıya.
    Şiddetli kışlar aylarca sürerdi.
    Sevdim ben köyümü,
    Köyümün tüm insanlarını.
    Dağ başında, terkedilmiş köyümü.
    Yol yok,su yok,ışık yok.
    Yakacağımız tezekti.
    Dokuz saatte ulaşılırdı Tekman’a,
    Yıl bindokuzyüzaltmışsekiz,
    Bu gün hala özlüyorum onları.
    O köyün adı KURUCA,
    İnsanları pak ve DURUCA.

    24.11.2011
    Adil ÜREKSOY
    ’’Adil’ce’’

     

    OKUL VE ÖĞRETMEN

    “Bilenlerle bilmeyenler bir olur mu?”
    Cahillere göre üstündür o kullar…
    Bundan öğretmenlerin eli öpülür,
    Bunun için yapılır bütün okullar…

    E.Ş

    Ekrem Şama (ekremsama)
    OKUL YOLU

    sabahları çayın buharından belki
    nemli hafiften odanın içi…
    yataktan çabuk kalkılır
    radyonun sesi biraz daha yükseltilir
    ama uyumaya ayakta devam edilirdi

    henüz yanmıştı soba
    odun aleviydi sesi
    el yüz yıkandıktan sonra
    işin zor kısmı biterdi

    bir de giydiklerini sırtında ısıtmaya çalışmak vardı
    daha bir mahmurlaşıp oturulurdu sofraya
    dışarısı kış kıyamet
    durağa yürünecek
    otobüs beklenecek
    dünya kadar yol gidilecek
    hele de sınav varsa
    annemin koynuna girip
    beni kimselere verme diye ağlayasım gelirdi yaaaa…
    serde erkeklik… ağlamak ayıp…

    okulun bahçesinde
    aydınlanmamış hava okula varana kadar
    bahçeye girerken ürperirsin
    tek sen olursun

    sonra değişmeyen bir sırayla
    gelirdi arkadaşlar
    anlatılmaz bir hüznü yükleyip çantalarına
    ve üşürsün… çok üşürsün…
    hâla da üşürsün..
    buz tutar elin… ayakların.. burnun…

    neden sonra farkeder hizmetli seni
    alır içeri…
    kantinin yanındaki kalorifere
    hüküm yemiş suçlu gibi…

    ŞAHBEYİT
    FATİH ŞAHİN IŞIK

    ” çALINTI :)

     

    fatih şahin ışık (acemisahin)
    OKULUM
    Dün yanından geçtim
    Sessizce.
    Havanı kokladım
    Özlemle.
    Bir ışık aradım
    Pencerelerinde.
    En verimli yıllarım
    Güzel anılarım.
    Kapalıydın yıllardır
    Sanki bana dargın.
    Çiçeklerin solgun
    Bakımsız ağaçların.
    Nerde kuşların?
    Dallarda sincapların.
    Temelinde sevgi vardı
    Muhabbet çatında.
    Eğitimdi hedefimiz
    Son zilin çaldığında.
    Usulca giriyorum kapından
    Heyecanlıyım titriyorum.
    Sanki oradaymış gibi
    Bahçıvan Mehmet Amcaya,
    Cıvıl cıvıl öğrencilerime
    Günaydın diyorum.
    Koşup yanıma gelecekler
    Öğretmenim diyecekler,
    Umuduyla bekliyorum.
    Ne güzel günlerdi
    Yazı kışı baharıyla.
    Sınavı gezisi acısıyla tatlısıyla
    Saklısın anılarımda…
    OKULLUM BENİM
    Seni kucağıma vermelerini beklerken,
    ‘’Oğluma’’ diye yazdığım,
    Kokunu hissederek,
    Sevgini zevk ederek yaşadığım,
    Emeklemenle mutlu olup,
    Baba demenle coştuğum,
    Derin bir üzüntüyle,
    ‘’Kreşli yıllar’ satırlarında andığım,
    Günler çabuk geçti.
    Bir, iki, üç, dört derken,
    Kutladığımız doğum günlerinin,
    Yedi olduğunu fark ettim,
    Düşündüm maziyi,
    Babaannenin;
    ‘’Acaba okula gittiğini görür müyüm? ’’
    Diye kendi kendine sorduğu soru,
    Ve peşinden;
    ‘’Yok, yok göremem’’ cevabı,
    Aklıma geldi, hüzünlendim.
    Doğru göremedi,
    Ama eminim ki hissetti,
    Hani ufuklara bakarak,
    Bayrağı çıkardığın günkü,
    Gururumu hissettiği gibi,
    Tanrıya açılan minik ellerinle,
    Ettiğin duaları duyduğu gibi duydu.Aramaya başladık,
    Hangisi, nereye diye,
    Günlerce araştırdık,
    Sonunda Ayten-Şaban Diri isimli,
    İki iyi insanın yaptırdığı,
    Okulda karar kıldık,
    Kayıt faslını atlattık,
    Malzemelerini tamamladık,
    Okul önlüğünü aldık,
    Yola koyulduk bir sabah vakti,
    Okuluna vardık.

    Anne ve babaları ellerinden tutmuş,
    Birer, birer geldiler,
    Çantaları çeşitli,
    Yakalıkları farklı,
    Ayakkabıları değişik ama,
    Önlükleri maviydi,
    Hangi kumaştan olduğu bilinmez,
    Fakat ruhları zevkliydi,
    Toplanmışlardı tüm öğrenciler,
    Sınıfını bulduk,
    1-B, 177,
    OKULLUM BENİM…!

    Okul bahçesinde toplandınız,
    Sıra, sıra,
    Sıraların içinde seyrettim seni,
    İstiklal marşının ilk kıtasını,
    Söylemeni dinledim,
    Körpe dudakların sevinç,
    Güzel gözlerin umut doluydu,
    Ne olacağını bilmeden,
    Bekliyordun,
    OKULLUM BENİM…!

    Okul müdürünüz konuştu,
    Ellerinizde Türk bayrakları,
    Onuncu yıl marşını söylerken,
    Büyük sınıfların,
    Hoş geldiniz, hoş geldiniz,
    Cümleleri duyuldu,
    Gururla el sallıyordun,
    OKULLUM BENİM…!

    Ne güzeldi bilemezsin,
    Yeniden yaşamak,
    Evladının nezdinde maziyi,
    Aklıma öğretmenlerim geldi,
    Bana harfleri öğreten,
    Kulu kölesi olduklarım,
    Onların gözleriyle de baktım sana,
    Dolan gözlerimde pus,
    Yanan yüreğimde hasret,
    Düşen damlalarım da,
    Gurur vardı.
    OKULLUM BENİM…!

    Sınıfına götürdük seni,
    Öğretmenine teslim ettik,
    İstikbalin seni beklediği,
    Minicik sıralarda ilk kez oturdun,
    Yeni arkadaşların,
    Yeni bir öğretmenin olmuştu,
    Bizim heyecanımız yeni başlarken,
    Senin heyecanın sukut bulmuştu,
    İnan ki her şey,
    Çok ama çok güzel olmuştu.
    OKULLUM BENİM…!

    Bekledim ilk servis günü,
    Gizlice takip ettim seni,
    Sınıfa girişini, yerine oturuşunu,
    Sessizce seyrettim,
    Taşımaya çalıştığın çanta,
    Boyundan büyük kalıyordu,
    İlk okula gitme faslını,
    Başarmıştın.
    OKULLUM BENİM…!

    Çabuk öğren, tekrar et;
    Türküm, doğruyum, çalışkanım,
    Yasam; büyüklerimi saymak,
    Küçüklerimi sevmektir.
    Ülküm yükselmek, ileri gitmektir,
    Varlığım TÜRK varlığına,
    Armağan olsun.

    Hayalim,
    Ümidim,
    Beklentilerim,
    İstikbal durağım,
    OKULLUM BENİM…!
    OKULLUM BENİM…!

    Rafet Haznedar


    OKULA BAŞLAYINCA
    Okula gitmeden önce
    Elime alıp okşar,
    Severdim kitapları.
    Ben sayfalara bakardım,
    Sayfalar bana.
    Sadece
    Resimlerle konuşurdum.
    Okula başlayınca
    Harflerle tanıştım;
    Büyükleri, küçükleri varmış,
    Sayıları yirmi dokuz kadarmış.
    Yirmi dokuz kardeşin
    Ayrı ayrı adı varmış:
    Merdiven gibi olan A,
    Gözlük gibi olan B…
    Ben onları tanıyınca,
    Bütün kelimeleri ettim sobe.Bestami YAZGAN

    OKULSUZ KIZLARIN

    ( Şiirin Hikayesini Görmek İçin Tıklayın )

     

    Elinde çapası,
    Belinde torbası,
    Kalbinde yaması,
    Kalemdir rüyası;
    Okulsuz kızların.

    Cebinde kimlik yok !
    Tarlada işi çok,
    Yetmez midesi tok,
    Lokması hançer, ok;
    Okulsuz kızların.

    Olmadı sırası,
    Bakacak tahtası,
    Dantelli yakası,
    Çalışma masası;
    Okulsuz kızların.

    Tükendi mecali,
    Hüzündür mahali,
    Kırıktır hayali,
    Umutsuzdur hali;
    Okulsuz kızların.

    Sınavı hayattır,
    Karnesi hasattır,
    Kalemi oraktır,
    Annesi ağlaktır;
    Okulsuz kızların.

    Serhat ERTAŞ


    OKULDAN GEÇER

    Karanlık dünyanın aydınlık yolu,
    Ben beni bileli okuldan geçer.
    Zenginin fakire uzanan kolu,
    Ben beni bileli okuldan geçer.

    Vicdani rahatlık tertemiz duygu,
    Yıllarca dillerden düşmeyen övgü,
    Küçüğün büyüğe duyduğu saygı,
    Ben beni bileli okuldan geçer.

    Bir de düşünelim olmasa okul,
    Devre dışı kalır insanda akıl,
    Dünyada okulsuz olmaz bunu bil,
    İcraat ve icat okuldan geçer.

    Yediden yetmişe okumak gerek,
    Aman demeyesin neme ne gerek,
    Cahile cahilsin cahil diyerek,
    Unutma yarınlar okuldan geçer.

    Kimse karşı koyamaz ki ilime,
    Orda öğretirler binbir kelime,
    Veysel,sade çare yoktur ölüme,
    Çözülmez sorunlar okuldan geçer.

    veysel şimşek (veyselsimsek41)
    OKULA BAŞLAYINCA

    Okula gitmeden önce
    Elime alıp okşar,
    Severdim kitapları.
    Ben sayfalara bakardım,
    Sayfalar bana.
    Sadece
    Resimlerle konuşurdum.

    Okula başlayınca
    Harflerle tanıştım;
    Büyükleri, küçükleri varmış,
    Sayıları yirmi dokuz kadarmış.
    Yirmi dokuz kardeşin
    Ayrı ayrı adı varmış:
    Merdiven gibi olan A,
    Gözlük gibi olan B…
    Ben onları tanıyınca,
    Bütün kelimeleri ettim sobe.

    Bestami YAZGAN

     

     

    Sponsorlu Bağlantılar
    DMCA.com

    Esnemek bulaşıcımıdır ve nasıl bulaşır

    Farsça Sayılar Tablosu, Rakamlar Nasıl Yazılır ve Okunur, Yazılışları ve Okunuşları

    Bu sayfadaki "Okul Şiiri, Okul ile ilgili şiirler" konusuyla ilgili fikrinizi merak ediyoruz? Tespit ettiğiniz hata ve eksiklikleri bize yazın! Eleştirileriniz de en az övgüleriniz kadar bizim için değerlidir.

    Yorum Yapın

    E-posta hesabınız yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

    Current day month ye@r *